|
powrót do strony "Zamki Templariuszy"
Ten mały fort znajdował się na skrzyżowaniu dróg pomiędzy Jaffą
a Lyddą. Został zdobyty przez krzyżowców w 1099 podczas marszu
na Jerozolimę, będąc wtedy pozbawiony garnizonu. W 1102 roku został przejęty
przez Egipcjan podczas ich kampanii prowadzącej do zajęcia Lyddy spalono
wtedy jego kościół.
Miejsce to stało się sławne podczas trzeciej krucjaty. Zostało zniszczone
przez Saladyna po bitwie pod Arsuf (wrzesień 1191) razem z inną fortecą
Szefela, po to aby zniszczyć wszelkie punkty oparcia krzyżowcom na drodze
do Jerozolimy. Fort został odbudowany przez templariuszy w 1191 roku w
ramach przygotowań marszu Ryszarda Lwie Serce na Ramlę i Jerozolimę i
został przejęty przez muzułmanów w 1192 przed bitwą pod Jaffą. Zamek według
traktatu z tego roku pomiędzy walczącymi stronami, pozostawał na terytorium
odnowionego królestwa, ale został zniszczony przez muzułmanów przed przekazaniem
go w ręce Franków. Odbudowany na początku XIII wieku służył jako posterunek
strzegący pielgrzymów na ich drodze do Jerozolimy. Pozostałości po forcie
można znaleźć na wzgórzu w wiosce. Na jego szczycie stoi dobrze zachowana
kwadratowa wieża. Piwnice krzyżowców były usytuowane na południowym stoku
i nazywane przez Arabów z wioski "al-Baubariya" – stajnie.
tekst: Bartłomiej Radecki
|
