Konstrukcje szkieletowe wykształciły najprawdopodobniej w północnych Niemczech i północnej Szwajcarii w okresie IX-XI wieku. Prawdopodobnie była to ewolucja z budowli słupowych, a pośrednią formą znaną z ww. terenów były konstrukcje słupowe z ryglami przyciesiowymi. Rygle - to te poziome belki pomiędzy słupami. Aby zdefiniować nazewnictwo - spójrzmy na ilustrację (pochodzącą z podręcznika "Projektowanie architektoniczne i budownictwo regionalne" autorstwa Wandy Bogusz, WSziP, Warszawa 1996):

Przy okazji z tego samego źródła - sposób wypełniania ścian. "Plecionki" były później oblepiane gliną.
Przykład wczesnej konstrukcji szkieletowej (źródło: Jerzy Piekalski, Początki budynków o konstrukcji szkieletowej na terenie Środkowej Europy", w: Archeologia Historica Polona t.3, Toruń 1996), a na drugiej ilustracji - sposób łączenia słupów z podwaliną:
Średniowieczni cieśle przy pracy:
Istnieje również hipoteza o wpływie rzymskiego budownictwa drewnianego na powstanie konstrukcji szkieletowych.
Pozdrawiam
Maciej